İştahsızlık

Kategori - ( )

Sıkıntı, yorgunluk ya da hastalık başlangıcı, çocuğun iştahını etkileyebilir. Bunların dışında yetişkinerin çocuğa karşı olan davranışlarıda iştahsızlık nedeni olabilir. Çocuğu zorlayarak, baskı altına alarak beslemeye uğraşmak çocukta bazı yiyeceklere karşı tiksinti oluşturabilir. Yedirme konusunda aşırı ısrarlı annelerin çocuklarında kusma ve çıkarma yoluyla anneye karşı koyma tepkileri gözlenebilir.

İştahsızlığın nedeni duygusal etmenlerden de kaynaklanabilir. Çocuğun kardeşinin doğması, aile içi huzursuzluklar, tartışmalar çocuğunuzun psikolojisini olumsuz yönte etkiler ve iştahsızlığa yol açabilir.

Böyle durumlarda yemesi için ısrar edildiğinde iştahsızlık artar ve iştahsızlık nedeni olan durum ortadan klktığında bile çocuğun iştahsızlığı sürebilir.

Yemek yememek için dienen saçı savuran çocuğa zorla yedirilmemelidir. Çocuk, yemek yemenin oyun olmadığını anlamalıdır. Bu durumda anne, çocuğun açlık belirtileri göstermesini beklemelidir. Bu tutarlılık çocuğa hem güven duygusu aşılar, hem de kendini belli bir saatte yemeğe hazırlaması konusunda koşullandırır. Alıştığı satte beslenmeyen çocuk, bir süre sonra yemeği unutur ve iştahı kaçar. Çocuğun yiyeceği miktarlar konusunda gerçekçi olunmlı, iştahı kaçan çocuğun yemesi için tabağı doldurulmamalıdır.

Besinlerin renk, koku, kıvam ve şekil yönünden çocuğun hoşuna gidecek nitelikte hazırlanması iştahsız çocukların yemesini kolaylaştırır. Yiyeceğiyemeklerden ve tadından söz etmek çocuğun iştahını artırır.

İştahsızlığın çözümünde aile bireylerinin ahat ve olumlu tavırları yeme işini kolaylaştırır. Çocuklar şefkat dolu, neşeli bir ortamda iştahla yemek yer ve mutlu olurlar. Çocuğun kişiliğine önem verildiğini anlaması, kendine olan güvenini artırır. Bu da iştahlı olmasını sağlar.

Sofrayı kurarken, serviste ondan yardım istmek, ona sorumluluklar vermek çocuğun kendine güvenini artırır. Öğün aralarında kola, gazoz, bisküvi, çikolata vb. verilmemeldir. Böylece çocuklar iştahlı olarak yemek yiyebilirler.

Ancak çocuklarda iştahsızlığın yanında; halsizlik, soluk bir yüz (kül rengi), toprak ve kil yeme isteği gözlenirse çocukta anemi olabilir düşüncesi ile bir hekim tarafından kontrol ettirilmelidir. Zamanında ek besinlere başlamamış çocukların, bu dönemde istenilen gıdaları yeteri kadar almalarında sorunlar çıkabilir. Bu çocuklar genellikle malnütrüsyonludur.